วันเสาร์ที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2551

จ้าวแห่งอีโมชั่นหรือไอคอน


รับสั่งจัดทำแต่มีกฏดังข้างล่าง
หากสั่งทำอีโมชั่นหรือไอคอนคำหยาบคุณจะถูกbanและเราจะไม่ทำให้
หากคุณสั่งคำสุภาพทางเราจะจัดให้สองอันหากเราทำให้เพียงอันเดียวขอให้คุณแจ้งทางเราด่วน
อีโมชั่นที่เราทำขึ้นบางอันจะไม่สามารถใช้ในMSNได้
การรับสั่งของเราใช้จากโปรเเกรมโฟโต้ชอปเท่านั้น
แถมให้ก่อน

วันเสาร์ที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

นาอาโบร่า3

นาอาโบร่า:พี่คะพี่รู้จักถนนแมวเยอะไหมคะ
นารีโบร่า:รู้จักทำไมหรอ
นาอาโบร่า:ถนนเนี้ยบ้านลุงออสเตม
นารีโบร่า:ที่ดินเขาด้วยซ้ำไป
นาอาโบร่า:แทบไม่กล้าก้าวเข้าไปแม้แต่ก้าวเดียว
นารีโบร่า:ทำไมล่ะ
นาอาโบร่า:ลุงเขาเลื่องลือเรื่องเลี้ยงแมว101ตัวนิ
นารีโบร่า:ไม่งั้นเขาคงไม่เรียกถนนแมวเยอะกันหรอกชื่อดูแม่งๆนะเนี่ย
นาอาโบร่า:คงงั้น
นารีโบร่า:ชิดซ้ายนั่นบ้านลุงออสเตมแล้ว
นาอาโบร่า:พี่ขอกล้องส่องทางไกล
นารีโบร่า:ไม่มีใช้คาถาป๊อบเปอร์เอา
นาอาโบร่า:ปอออออ การุณนาเถิดจะกิดผลได้ประเดนขนมหวานนนนนนน ปิ๊งงงงง
นารีโบร่า:แกลนกระดาษตกอยู่นั่นไง
นาอาโบร่า:ชัดเจนเลย
นาอาโบร่า:ลุงออสเตมกำลังนับเงินอยู่ดูริ้วรอยสิยี๊แหวะๆอ้วกๆ
นารีโบร่า:นิสัยไม่ดี
นาอาโบร่า:ดูป้ายบนตู้เย็นนั่นสิ
นารีโบร่า:จะดูได้ไงไม่มีแกลนทิชชู่ด้วยนี่นา
นาอาโบร่า:เอ้าสายตาสั้น
นารีโบร่า:ด่ากันหรอเนี่ย-_-

นาอาโบร่า

นารีโบร่า:อืมห์ พี่รีคำนวณผิดจริงๆ
นาอาโบร่า:น้องก็เข้าใจผิดที่เกิดมาทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน
นารีโบร่า:น้อเกิดมาด้วยคาถาของพี่เองพี่ก็คำนวณผิดให้น้องมัธยม1ด้วยโถแม่ของน้องน่ะบังคับพี่ชัดๆอย่าหาพี่ละกัน
นาอาโบร่า:ลุงออสเตมมีจิตใจที่ชั่วร้ายควรจัดการไปลุงเขาบังคับจิตใจแม่พี่แม่พี่ก็บังคับพี่ลุงเขาทำเพื่อให้ดังสนั่นโลกเท่านั้น
นารีโบร่า:น้องแน่ใจหรอว่าน้องน่ะคิดถูกใครอธิบายให้น้องฟังน่ะ
นาโบร่า:ก็เทพซาเรนีกาโดะเมๆซารุผู้ชื่อยาวยังไงล่ะ
นารีโบร่า:งั้นเราต้องสืบ
นาอาโบร่า:สืบ!

วันอังคารที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

นาอาโบร่า


มีการ์ตูนเรื่องใหม่จากแดนไกลส่งถึงบุสตี้ทิ้งต้นฉบับปุ๊บปั๊บสั่งพิมแอดๆๆๆๆปิ๊งการ์ตูนเรื่องนาอาโบร่าออกโรงเจ้าค่ะน่ารักมากๆนาอาโบร่าอยู่ซ้ายสุดอ่ะนะน่ารักจะตายไปข้างขวาเป็นนารีโบร่า
ตอนที่หนึ่ง:นาอาโบร่า
นารีโบร่า:อยากมีน้องชะมัด
แม่:อยากได้นักใช้พลังป๊อปเปอร์ก็ได้เอาเป็นว่าตามใจลูกนะ
นารีโบร่า:น้องหนูจะมีจุดด้อยซะด้วย
แม่:ใครบอกล่ะจ้ะ
นารีโบร่า:ลุงออสเตมนักทำนาย
แม่:ก็ต้องจริงๆสิลุงออสเตมท่านมีพรสวรรค์ทางนี้นะปมด้อยของน้องนารีอาจมีนิดๆ
นารีโบร่า:นารีจะทำไงดีขออย่ากำเนิดเลย
แม่:ลูกแม่ต้องการเขาอยู่ในดวงใจกำกับจิตใจให้มั่นคงโดยไม่เจ็บปวดใดๆแม่ต้องการเขา
นารีโบร่า:ป๊อบเปอร์แสบนแตน นารานาร่า นารีคำสาป นาร่าคำพิษ
แม่:ขอบใจเลยลูก
นารีโบร่า:คอลอดอคลอดลูบท้อง ลูกออกมาทันใด ตกใจดังเอ้อ
นารีโบร่า:การุณนา ช่วยออกมา มาหาพี่ ในทันใด
นาอาโบร่า:แว้ๆ
นารีโบร่า:ผูผา โตเร็ว
นาอาโบร่า:สวัสดีค่ะ ตอนนี้นาอาโบร่าอยู่มมัธยม1ค่ะยินดีที่มีพี่นารีโบร่าค่ะ
นารีโบร่า:น้องต้องเรียนจบเลยสิต้องเรียนต่อนะชื่อที่ลงท้ายว่าโบร่าเมืองคาลายากิทวงเรียนเวทย์มนต์ถ้าเหตุเป็นเช่นนี้แล้วเนี่ยอาจจะเป็นปมด้อยของน้องก็ได้ลุงออสเตมทำนายถึงที่เลยพี่รีไม่อยากให้น้องมีเลยพี่ไม่รู้วิธีแก้มนต์พี่รีว่าต้องเสี่ยงเรียนโดยลำบากลำบน
นาอาโบร่า:ไม่มีวันน้องจะสู้!

วันพุธที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

ป่วนสวนสัตว์2


มาสวนสัตว์เดียวกันค่ะต่อเมื่อวานพึ่งได้แค่สองตัวเองนะคะถ้าไม่อยากเชยมาดูต่อกันค่ะมาดูจระเข้กันคนที่นั่งดูจระเข้ใกล้ๆเราตาค้างอยู่อย่างไม่น่าเชื่อคงต้องเชื่อแล้วหละเขาเปิดกรงจระเข้อ้าเป็นรูใหญ่เบอเริ่มแล้วเริ่มปล่อยจระเข้มาช่องระหว่างกรงจระเข้และข้างนอกถูกเบียดมาโดยจระเข้ตัวอ้วนที่คลานออกมามันแยกเขี้ยวนิดๆน้ำลายหยดหน่อยๆแล้วมันก็พุ่งมาหาเรา!ล้อเล่นๆน่ามันมากับพนักงานผู้ดูแลทางด้านสวนสัตว์คงไม่มีงานฉลองงับๆๆนะจระเข้คงสุขใจน่าดูได้แต่งับๆๆๆหรืออะไรซักอย่างเนี่ยเหงื่อผู้ดูใกล้ๆเราหยดลงจนเปียกพื้นแฉะๆริมน้ำ(คลองสำหรับจระเข้)เหงื่อบางหยดไหลไปสู่น้ำแต่ทุกคนต้องอับอายจนต้องปิดตาเพราะพนักงานเอาจระเข้มาโชว์เท่านั้นแจกของที่ระลึกด้วยทุกคนอับอายกันทั้งหมดบางคนหัวเราะจนน้ำตาไหลเท่าที่เราคิดตอนแรกๆก็น่าอับอายจริงๆคนอื่นๆที่กระซิกน้ำตาจากการหัวเราะมาจากเสียงดีๆเริ่มแหบมาเป็นแถวจนเราต้องเป็นผู้หัวเราะเพียงคนเดียวในใจก็ว่าน่าอับอายข้างนอกใจขำร่าเริงและโล่งใจขึ้นหน่อยทุกๆคนค่อยปลดปล่อยขึ้นมาด้วยเสียงหัวเราะต่างๆนานาเสียงอะฮ่างานนี้สะใจมากเลยนะแม้จะอับอายนิดๆแต่ก็พอได้พอมีขำและดีใจวันนี้กินเนื้อไก่เป็นอาหารเย็นของหวานเป็นไอศกครีมรสวนิลาค่ะ

ป่วนสวนสัตว์1




พอดีไปสวนสัตว์มาอ่ะค่ะมีรูปมาด้วยนะคะเริ่มจากมุมสิงโตหิมะก่อนเลยตัวน้ำตาลๆตาเชยๆไม่มีล่ะค่ะพันธุ์ไหนไม่รู้ไม่ได้อ่านป้ายที่เขาติดมา
ต่อไปถึงกรงนกแก้วไม่เชยนะๆชื่อว่านกแก้วคอร์เลียร์ไม่เชยๆใช่มั้ยคะเอาละเราลองเดินไปให้ในๆกว่านี้ดีกว่าเผื่อมีของที่ระลึกของสวนสัตว์ถือว่าขี้หวงนะเนี่ยถ้าพี่ขายของแกไม่ลดราคาหน่อยเราคงพิโรจแล้วค่ะนี่พี่แกเห็นถึงความน่าสงสารของเรายังพี่แกแถมหัวใจน่ารักมาด้วยเราจ่ายพี่เขาไปแค่20พี่คงขาดทุนน่าดูขนาดนี้ยังเกิน20ไปตั้งเยอะแต่ดูเหมือนว่าเราไม่น่าสงสารตรงไหนเลยแฮะอิอิ
สะใจที่ได้ไปป่วนสวนสัตว์ในครั้งนี้ครั้งหน้าก็เป็นตอน2ดีใจมากๆเลยนะคะ-*-

วันพุธที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2551

ร่วมขำกับเจ้าหนูบาโกะ




บาโกะ:วันนี้แม่จะพาเราไปสวนสัตว์น่ะไม่ขำเท่าไหรืหรอกทีนี้
แม่:จัดกระเป๋าแล้วรีบขึ้นรถ ด่วน!
บาโกะ:ค่ะ นี่เรามีรูปสวนสัตว์มาด้วยนะกวางจูบคนไงขำไหมๆ
พี่:กลัวมันจะจูบจริงๆน่ะสิไม่ได้ล้อนะ
บาโกะ:รูปนี้ก็มีซานต้าป้อนอาหารยีราฟ
พี่:แป่วเอามาจากไหนเนี่ยบาโกะ
บาโกะ:นู่นไง
พ่อ:รูปเป็นไงบ้าง
บาโกะ:เป็นไปไม่ได้ค่ะ
พี่:ทำไมหรอพ่อกับบาโกะ
พ่อ:บาโกะกวนประสาทพ่อ
พี่:พ่อก็สร้างปราสาทใหม่สิฮะง่ายๆ
พ่อ:ไม่รู้จะแปลยังไงละกันนะ
พี่:พ่อลำเอียงนี่นาบอกแต่บาโกะ
พ่อ:พูดตามพ่อนะ จงมีสติไว้ทำใจ จงมีใจที่หนาแน่นและเข้มแข็ง
จงอดทนแม้ลำบาก ยากใดๆ
จงทนไว้ให้หาย ห่วงเอย
แม้จะแย่ จะดี
ยังไม่สน รีบมุ่งหน้า
ทันที เวลาจะหมด
ทำให้เรา สุขกาย
สุขใจ เอิงเอยยยยย
บาโกะ: จงมีสตางค์ไว้ทำเงิน จงมีใจที่บางแน่นกับอ่อนแอ
จงยอมแพ้แม้ง่ายดาย ง่ายใดๆ
จงอ่อนไว้ให้ยิิ่ง ห่วงเอย

พี่:บาโกะ
บาโกะ:หืมมม
พ่อ:ขอเป็นลมมมมม